lafmacun org

bize kalan

insanlığa bırakmak istedidiğimiz değildi

binlerce fidan ektik halkın çölüne

su vermediler eğildi



bizim eskiden öfkelerimiz vardı

kızaran yanakları öpmelere utandık

sonra suç olmak girdi araya



bizim eskiden umutlarımız vardı

yıkılan duvarların gövdesine yaslandık

sonra yanılmak girdi araya



bize kir bize pas

bize tortusu kaldı

dostlar tükenip düştüler

yok olma korkusu kaldı



bizim eskiden gülüşlerimiz vardı

kırılan yüreklere öylesine dağıttık

sonra ağlamak girdi araya



bizim eskiden öfkelerimiz vardı

tutuşan dağların seherine yar olduk

sonra vurulmak girdi araya



bize kir bize pas

bize tortusu kaldı

dostlar tükenip düştüler

yok olma korkusu kaldı.



<bkz: ahmet kaya>

<bkz: 3 ün 1 i>

<bkz: hepsi yalan>

geri kalan zaman.

güneydoğu’nun ağır ritmli türküleri gibi başlayıp marş gibi devam eden bir besteye sahiptir. tamamen marş gideydi, usta ölmeyeydi, güneşi tutaydık...