bayram harcligi

el öpmelerin asıl amacıdır , yada kapı kapı dolaşmaların amacıdır . 15-16 yasına kadar verilir genellikle daha sonra eşekleştigin anlaşılınca harclık filan hiç biri kalmaz. harclık kesildi mi de anlarsın ki büyümüşündür .

sözlük gibi yerlerde bayram harclıgı isteyen yazarlara para yerine artı oy verilmesidir .**

bizim yöneticilerin vermediği şey.

verilmesiyle küçük olmaktan kısa bir süreliğine şikayet etmeyi durdurabilen maddi güç.

amcalari, dayisi, teyzeleri, halalari genelde cimri olduklari icin fevrihareketler yazar kisisinin cocukkken pek tadina varamadigi hededir. belli bir yasa geldikten sonra ise kimse zaten bayram harcligi vermez. hele bir de issizseniz bir bakarsiniz bacak kadar yigeninizin sizden daha fazla malvarligi vardir. neyseki; bu sendromlar gecmiste kalmistir.

büyümeyi istememe nedenlerinden sadece biri.

bir bayram once verdiğiniz miktarın, bir sonraki bayramda ziyaret listesindeki sıranızı belirleyecek olan seydir.

zamana bağlı grafiğinde sürekli azalan öğe. üzülüyoruz.

(matematik ve duygusallığın birleştiği nokta, tam da burada ortaya çıkıyor işte.)

çocukken bakkaldan şeker cips falan almak için verilen,zaman içerisinde miktarı azalarak lisenin son yıllarında büyük kesintilere uğrayan,üniversitenin ilk yıllarında zor zamanlarınızda hızır gibi yetişen acil yardım paketleridir.

büyüdükçe miktarı artan, fakat veren kişi miktarının sürekli azaldığı bayram hediyesidir.
ben kocaman adam olunca, 15 yaş altına 5 ytlden fazla para vermeyeceğim. haketmiyor veletler.
<bkz: torpil patlatmak>

bayramları anlamlı kılan ikinci şey. birincisi ise bayramlıkdı. şimdi kimse harçlık vermiyor kimsenin elini öpesim gelmiyor.

büyüdükçe azalan şey.