lafmacun org

aslına bakılırsa korkudan ziyade kafada anlam verilmeyen bir düşüncedir.

'' ulan bir şey eksik ama ne ? ''
'' acaba onu aldım mı ?''
'' heh bak bunu koymayı unutmuşum ''


kırk kere düşünülür '' acaba bir şey kaldı mı '' diye. her defasında da ayrı bir şey cıkar gerçi orası da ayrı bir olay anasını satayım. hatta bazen gözünün önündeki şeyi bile en son dakika görebiliyor insan.

yolculuk başlayana kadar da bu acaba bir şey kaldı mı korkusu , düşüncesi artık her neyse devam eder. tam otobus, ucak, tren - neyle seyahat ediliyorsa - kalktığı an kafada ampül yanar ;

'' a siktir ya şarj aletini unuttum ''.

hade buyrun bakalım.

bunun sonu deliliğe varabilir. misal; yolculuğun 2 gün evvelinden liste yapmaya başlayabilir kişioğlu. liste ilk başlarda makul ve mantıklı bir şekilde sadece bavul içine koyulacak önemli zerzevatı içerir. fakat sonraları "madem liste yapıyorum neden herşeyi yazmayayım ki" dürtüsünden hareketle mola yerinde olası tuvalet ücretinin düşünülüp cepte uygun miktarda bozuk para bulundurulmasına kadar detaylı içeriğe sahip fermansı listeler oluşturulma aşamasına gelinir. cüzdanda olması gerekenleri bile yazmaya başlar kişi. gerçi cüzdan zaten böylesi bir takıntılı bireye ait olduğundan içinde gereksiz hiçbirşey yoktur. bavul-elçantası-sırt çantası gibi ana başlıklar ve bunların altında cüzdan-cep-freebag gibi alt başlıklar açılır. detayın sonu yoktur. psikopatlık sonsuz tatmin ütopyasının bilimsel ismidir.

(havalimanı girişi)

- kesin bavulda bir şeyler eksik anne, içime öyle doğdu
- bavul mu?
- aa bavul evde kalmış
- salak oğlan
- ben de evdeyim cepten arıyorum seni
- ben neden tek başıma geldim havaalanına
- biz ailece tımarhanelik olmuşuz anne
- aksi gibi havalimanı diye migros'a gelmişim
- gelirken süt al bari.

ve bir yolculuk hikayesi başlamadan biter.