baris akarsu

ölümüne inanılmadı inanılmayacaktır. hepimize yaşam sevinci katan, müziğiyle dizisiyle içimize işleyen barış her zaman içimizde yaşayacak. ölüm onun için çok erken olsa da ...

gitti,sevenlerini terketti beden olarak.ölüme çare olmadığını,hayatın anlarla oluştuğunu kanıtladı.mekanı cennet olsun demekten başka da laf bırakmadı.o da her canlının varacağı sonuca vardı da,ölüm haberiyle prim yapmaya çalışan , yok efendim '' bunlar kazadan 2 saat önceki görüntüleri.bunlar zartı - zurtu ... bu hayat dolu gözleri '' gibi laflarla,ekrana gelen kocaman yazılar ve sinir bozucu efektleriyle durumu sömüren medya kuruluşlarının allah belasını versin.ne güzel söyledi acil kapısında bekleyen bir yakını ; '' gitti barış,beklemeyin çekmeyin ! yok artık,gitti adam neyin derdindesiniz! '' diye.. bir sürü hayır konserinden birtanesini bile halka duyurmayan bu medya,şimdi hastane kapısında fenalaşan insanları çekmek için birbirlerini tartaklıyor.bazı şerefsizler hastane kapısında dikilip sırıtarak kameraya el sallıyor ve bu görüntünün altında '' barış'ı kaybettik..'' yazıyor.onların da allah belasını versin.


ölen diğer iki kızdan , binlerce trafik kurbanından farkı yoktu,onlar da onun kadar insandı,o da onlar kadar...sadece , ne bileyim...üzdün be barış,senin komadaki halin bile umut verir olmuştu...böyle gitmen üzdü...ruhun huzur bulsun...

bu ana kadar yazmadım, daha doğrusu ne yazacağımı bilemedim. ne zaman sol üstte barış akarsu ismini görsem içimi bir korku kapladı her seferinde acaba dedim ama gariptir bu gece bu ismi gördüğümde içime acabadan çok daha fazlası düştü. sanki kara haberi biliyor gibiydim.
birkaç gündür hemen hemen herkes benzer duyguları yaşadı ve belki de benim gibi kendine şu soruyu sordu; hayatımızda bir kere dahi yan yana gelmediğimiz, bir kelime etmediğimiz birisi için neden bu kadar üzülüyoruz? ben bunun cevabını kendimce vermek istiyorum. insanların arasında elektrik uyumu denen birşey vardır. kimin samimi kimin yapmacık olduğunu anlarsınız ve barış herkese aynı elektriği yaymayı başarabilen ender insanlardan bir tanesiydi.
akademi türkiye den çıktıktan sonra bir kere bile kötü bir olayla, bir polemikle karşımıza çıkmadı, kısacası şöhreti kaldıramayan herkes tarafından görmeye alışık olduğumuz hareketlerden bir tanesini bile bize göstermedi ve ekranlarda her zaman o samimi gülüşüyle, doğallığıyla yer aldı.
artık barış yok. düşünüyorum; elimden geldiğince takip ettiğim ve yüzümde hep bir aptal aşık gülümsemesi bırakan yalancı yarim artık devam etmeyecek. naz-barış aşkı nın mutlu sonla bittiğini göremeyeceğiz, hala devam eden yanlış anlaşılmalar öyle kalacak vs...
artık yazıyorum çünkü söylenecek tek birşey kaldı; allah rahmet eylesin.
ben mi? internetten yalancı yarim in cd lerini alıp şu an kestiremediğim bir duyguyla izlerim, belki de ağlarım bilemiyorum.
içten içe böyle bitmemeliydi diyorum ama allah ın takdiri çok da sorgulamamak lazım, tabi ölümü sorgulayamasak da ölüme götüren sebepleri sorgulamak en azından bundan sonra başka barışları yaşatacaktır.
belki bu olaydan evvel bana böyle böyle bi kaza olacak sende çok üzüleceksin deselerdi hayatta inanmazdım. tamam üzülürdüm ama ana haber bültenlerinde ki ölüm haberlerine ne kadar üzülüyorsam buna da o kadar derdim ta ki bu olayı yaşayana kadar. demek ki ekranlar bu kadar etkiliymiş, demek ki barış televizyon aracılığıyla içimize bu kadar girmiş, kendini bize bu kadar sevdirmiş ve bizler de farketmeden onu uzak bir akraba veya görüşemediğimiz bir arkadaş olarak görmeye başlamışız, belki de bu yüzden ölümü, hayatında zamanında iz bırakmış veya bir şekilde yer almış birinin ölümü gibi geldi. en azından bana böyle geldi. düşüncelerimi, söylemek istediklerimi ne kadar yazıya dökebilirim bilmiyorum ama garip duygular içerisindeyim. bu garip duyhular içerisinde kendime sorduğum bir başka soru ise, biz ekran dostları böylesine duygular içerisindeyken, ailesi ve yakın dostları neler yaşıyordur.
mekanın cennet olsun barış akarsu. her ne kadar artık yanımızda olamasan da resimlerin sayesinde o gülen gözlerin, dizilerin sayesinde seni sevmeme ve bugün bunları yazıyor olmama vesile olan hallerin, şarkıların sayesinde de o güzel sesin hep yanımızda olacak.
tam kaydet e basarken anımsadım da kerim tekin de de benzeri duyguları yaşamıştım, bi acaip oldum.

<bkz: insancıklar sarı da geçiyor diye trafik ışıklarını kaldırmak>
<bkz: kerim tekin>

aramızdan birkaç saat önce ayrılan yetenekli, genç sanatçı.
bizim için bir hafta sonra sadece hatırladığımızda kendisi için üzüleceğimiz biri olacak.
hayatlarının geri kalanını onsuz geçirecek anne babası içinse, hayat son birkaç saatten beri artık pek birşey ifade etmiyor olmalı.
mekanı cennet olsun, allah geride kalanlarına sabır ihsan eylesin.

ölüm haberini yayınlayan magazin programlarında "ben feleğin su çarkına çomak sokarım!" sesi verildiğinde göz yaşlarımı tutamadığım rock yıldızıdır. şöhret onu değiştirmemiştir, kazadan önce çekilen görüntülerde hayranlarına kaşlarını çatıp "gidiyor musunuz?" diye sormuştur.

düşünün, hayranının otelden ayrılmasına bile bozulan bir insanın ölmesi, adalet midir, kader midir, yazgı mıdır?

artık adalet’e de, kader’e de, yazgı’ya da inancımı yitirmeye başladım.

barış, türkiye’de rock alanında bir çok kapı açtı. rock müziğine yeni bir anlam kazandırdı. evet belki o artık bedenen yaşamıyor. olabilir. bu anlamı zirveye taşıyacak yeni rock’çılar da gelecektir. belki çıkacaktır aramızdan yeni barış mançolar, yeni cem karacalar, yeni kurbanlar, yeni kargolar, yeni pentagramlar, yeni teomanlar, yeni şebnem ferahlar... ve barış’ın ruhu bıraktığı bu miras ile yaşayacaktır.

insanlar, diğer insanlara değer verdikleri kadar insandır.

daha nice umutları vardı.daha bisürü konser verecekti.lösemili çocuklara yardım edecekti.yine şarkılar yazacaktı.dizisini finale kadar götürecekti.evlenecekti.annesine sarılacaktı.saçlarını savuracaktı rüzgara.en sevdiği işi yapacaktı;gitar çalıp içinden geldiği gibi şarkı söyleyecekti.motora binecekti.o sürmeli gözleri hep gülecekti.daha bir sürü ödül alacaktı ,koşarak.kumsalda arkadaşlarıya şarkı söyelecekti.amasra onu bekliyordu...niye aldın ki onu?

ölüm haberiyle benle birlikte pekçok kişiyi üzmüş, düşündürmüş, daha 28 yaşındaydı neden ? sorularını sordurmuştur.allah rahmet eylesin demek yeterli midir ?isyan etmemek mümkün müdür? daha böyle gider bu...

"bir kızım olsun,onu sırtımda gezdiririm bitti işte yaa.." demişti son ropörtajında.kızı olamadı,sırtına alamadı..hayatı bitti ama..allah rahmet eylesin.ailesine sabırlar diliyorum.haa birde genç ölümü diyorsunuz yaa..aslında her ölüm gençtir..

ölümüyle bana gece gece hayatımı sorgulatmış kişidir.kararlar aldırtmış,temiz bir sayfa çektirtmiştir.yani gecemi tamamen değiştirmiş,tepe taklak etmiştir.canımı da çok pis acıtmıştır.

şu şarkıyı herkeze itaf ediyorum efenim;

<bkz: gripin-böyle kahpedir dünya>

mekanı cennet olsun dediğimiz,yapacak bir çok projesi yarım kalmış,müzisyen,oyuncu.
<bkz: hayattayken değerini bilmek>

dün akşam saatlerinde kaybettiğimiz harika ses.diğer vefat eden sanatçılarımız gibi ölümünden sonra medyatikleşmesi daha doğrusu medya tarafından kullanılması hepimizi üzmekte...

ölumu oncesinde medyanin haberini yapip reyting toplama mucadelesinde oldugu ve sonunda kaybettigimiz haberini ilk biz verecegiz diye yarisa girdikleri merhum kisi. yogun bakim resimleride sitelere dusmus, yazik.

sürekli yayın saatinin ve gününün değişmesi yüzünden kanala küfürler salladığımız bir diziydi bizim ailede. hatta avrupa yakasıyla aynı güne koymaları değiştirmedi bizim alışkanlığımızı. tamam şoför ile zengin kızı şımarıklıkları olaylar son zamanlarda standarta bağlamıştı.fakat o koca koca babalarının yaptıkları bizi ne güldürürdü. barış'ta tam bir delikanlıydı. zengin ama giden düzene dur diyebilen,birazda dizide kendini yantısan bir adamdı. bizim ailemizden biriydi artık. öldüğünü duyunca ölü evlerinde yapılan adet olan ilk önce televizyon kapatıldı. sonra 6 yaşındaki bir yeğenle girilen durum:

+teyze barış akarsu öldü mü
-evet
+peki kaza yaptığı yolu neden göstermiyorlar
-......
+peki şimdi dizisinin hep tekrarını mı verecekler

o küçücük çocuğa hissettirmemek hayatın bir mücadele ve ölümlerle karşılaşılabilecek bir durum olduğunu ve metanetli olmamızı göstermek göreviyle sessizce bir gözyaşı süzüldü ve barış'a gitti.

mekanın cennet olsun ne olursa olsun gençliğe ölüm hiç yakışmıyor.

<bkz: ama yapmayin diyordu tanri o daha bir cocuk>
rıp

sozluge bakiyorumda kaza yapmadan onceki enyryler ile kazadan sonraki entryler arasinda buyuk bir fark var. ve durum boyle olunca utaniyorum bir kez daha, bir kisiyi yitirdikten sonraki kesmekes sancilarimizin anlamsiz oldugunu, ne kadarda vefasiz, iki yuzlu oldugumuzu. hani bir insanin olumunu bile bu kadar somuruyoruz, ortaliga veriyoruz. bizimde medyadan bir farkimiz yok aslinda, ha olum haberlerini vtr olarak geciyoruz ha hakkinda basin sagolsun entryleri giriyoruz, ne farki var ? ozur diliyorum senden baris abi, ozur diliyorum seni gec kesfettigim, degerini sonradan anladıgım icin. aslinda ben bu iki yuzlulugu yapmicaktim, duzelene kadar bir sey yazmayip o besiktas formani giyip ciktiktan sonra "yasa be baris abi" diye delice yazacaktim ama olmadı.. ve artik tutamiyorum kendimi, gozlerimin ıslaklıgı satirlarıma yansiyor mu bilmiyorum ama hic bu kadar delice islanmadi onlar. belki hic bir dizini izleyip, hic bir konserinde kafa sallamadim ama sanki sen hep benimleydin ve sen gidince icimden koskoca bir parca gitti. belke bizi baris abi, elbet bir gun kavusavagiz, elbet sallicam kafalari sarkilarinla. ve bu saatten sonra umarim ki cennet bahcelerinde cem karaca, baris manconun ardindan sahnede yerini alacak.

barıs abi girdin dusume
yorganin olsun duam
mezarında usume.

daha cok erkendi cok..allah rahmet eylesin.

<bkz: kimdir o>

son bir sigara ic oyle git diyemeden yitti..

genç ölümler acıdır elbette ki de insan 5 gün boyunca umutla dolup taşıp, -bak hayata tutunuyor demek ki yaşayacak - diye kendi kendine sebebler üretirken sonucun istemediği şekilde olması yaranın üzerine tuz oluyor, acıları katlıyor. rahat uyusun. mekanı cennet olsun. allah evlat acısıyla sınadığı tüm ailelere sabır versin.