babel

alejandro gonzalez inarritu'nun bu cuma gösterime girecek olan filmi.
aynı zamanda babil in ingilizcesidir.

<bkz: ryan babel>

alejandro gonzalez inarritu'nun olağanüstü filmi.
nasıl betimleyebilirim, nasıl anlatabilirim bilemiyorum ama insan bu filmi izleyince "öyle cümleler kurmalıyım ki herkes bu filmi izlemeli" diye düşünüyor ansızın.

bütün doğuluları kötü, bütün batılıları iyi gösteren klasik hollywood yönetmenlerinin düştüğü hataya düşmemiş inarritu ve sırf bu yönüyle bile daha ilk dakikada gelinin amcasından kendisine bir alkış rica ediyorum.

büyük heveslerle morpheus üzerinden indirdiğim, açtığımda ise erkek iniltileriyle karşılaştığım filmdir.**

-- dikkat! bol miktarda spoiler içerebilir! --

japonya'da yapılmış bir silah; fas'ta bir amerika'lıyı yaralıyor. aynı anda bu silahın asıl sahibin özürlü kızı toplumla arasındaki uçurumun yarattığı psikolojik sorunlarla boğuşuyor.

konusu bile yeterince ironik. adeta globalleşmeye yönelik bir eleştiri gibi. bir yanda teknolojinin heryerde kendini gösterdiği japonya, bir yanda teknoloji diye bir şeyden bihaber fas, ve başka bir yanda ise teknoloji ile ilkelliğin arasına sıkışıp kalmış meksika! üç ayrı topraklarda 3 ayrı hikaye yaşanıyor ve inarritu gene bunları birbirine ustalıkla bağlıyor.

film boyunca hiçkimse ölmüyor ve bütün bir filmin tamamında hiç kötü adam yok. bu filmi daha da ilginç kılıyor. yönetmen acıyı kafanıza balyoz gibi indirmek yerine damardan yavaş yavaş enjekte etmeyi tercih etmiş. çok yakmıyor ama onu derinden hissediyorsunuz. cehalete sürüklenmiş bir ulusun içindeki "insan" faktörünü görürken aydınlanmış bir ülkenin de "insani değerler" söz konusu olduğunda nasıl fakirleşebileceğini gözler önüne seriyor.

alejandro gonzalez inarritu'nun daha önce amores perros ve 21 gram filmlerini izleyenler tarzını hatırlayacaklardır. özellikle amores perros aşk, para ve sadakat üzerine bir bitirme tezi gibiydi. bu da "insanlık" ve "globalleşme" üzerine bitirme tezi olmuş. ellerine sağlık alejandro gonzalez inarritu!

izleyicisini feci yoran film. izerlken yoruluyorsunuz çünkü durmadan ben olsaydım ne yapardımlar dolaşıyor kafanızda. acabalar ayrı bir tarafta. tipik izleyici refleksleri, sonu tahmin etmelerde terketmiyor benliği. acısı da kolay geçmiyor hissedilenin. biber gibi. hatta babel değil biber. acı biber. ben ki acı yemezdim. bundan kelli isot yicem.


spoiler
abi ölüyor sanırsam.*
spoiler

dilin, iletişimin önemini vurgulayan bir filmdir.

$ıpoyler
ortadogudaki çift, ve meksikadaki çocukları, dilini bilmedikleri bir ülkeye gitmekte, japon * liseli kız ise* * ise, zaten duyamamaktadır.

$ıpoyler

hayatımda izlediğim en sıkıcı film-yaklaşık 3 saat-

toplamda ikibuçuk saat süren akıllara zarar alejandro gonzalez inarritu filmi. ameros perrosta kafalarımızı karıştırıp hikayemizi baştan yazmaya zorladıktan, 21 gramsda acaba mı, yoksa mı diye düşündürdükten sonra babel biraz sığ gibi gelse de ilk etapta, üzerinde 15 dakika düşünmeyle yönetmenin profesyonelliğini her şekilde yine yeni yeniden kanıtladığı kolayca anlaşılabilir.


-------------spoiler--------------

her şeyden önce belki de küçük hataların ya da düşünmeden yapılan hareketlerin nelere mal olabiliceğini bir kere daha görmemizi sağlıyor inarritu. her lafınız son sözünüz olabilir.

i peed on my pants.
going to get some help.
he's watching his sister naked.

teknoloji iletişmeyi mi sağlar yoksa aradaki uçurumları mı derinleştirir? duymasak da, aynı dili konuşamasak da anlaşabilemez miyiz aslında? hayatımızın değişmesi kaç saniye alır?

-------------spoiler--------------


izleyin, izletin.

bir kurşunun neleri etkileyebileceğini apaçık sunan film, atılan yüzbinlercesini düşününce tüylerin ürpermemesi mümkün değil.

gustavo santaolalla ' nın film için bestelediği soundtrack bir harikadır , film ise ikinci bir harika ...

izlerken insanı türlü düşünelere sevk eden film.amerikalılar paçayı eninde sonunda kurtarırken ,meksikalı ve faslı kahramanlarımız bi şekilde kaybeden tarafta olmuşlardır.

inarritunun önceki filmlerine bakarak değerlendirilmemesi gereken filmdir kanımca zira önceki filmlerdeki kurgu oyunları bence burada filmin amacı değil aracıdır hem zaten kesişen öyküleri en iyi anlatma yolu başka ne olabilir?
insanların arasında rekabet olduğu zaman insanların iletişimlerinde problem başlar.iletişimin amacı farklılaşır.işte babelin geçen oscar alan crash den ayrıldığı nokta burasıdır.tam da bu noktada babel crash den basitçe söylersek iyi filmdir.çünkü babel evrensel meselelerden bahsederken -göçmenler,ırklar,kapitalizm,yabancılaşma,terörizm,paranoya- crash farklılaşmayı baside indirgeyip seyirciyi daha farklı yönde etkileyip kendini sevdirmeye çalışan filmdir oysaki babelin böyle bir meramı yok,bunlar kabullensenizde kabullenmesiniz de dünyada mevcuttur der babel.güçlüler her zaman kazanır-tabi burada kazanmanya bakış açısı da önemli bence-zayıflar kaybeder şartlar eşit olsun olmasın.
bence bunlardan dolayı da filmin sonunda amerikanların kurtulması ayriyeten manidardır.yoksa dikkat edersek amerikanları oynayan iki oyuncu da sanki özellikle seçilmiş gibi * dünyalar güzeli iki insandır,öküz altında buzağı aranmak istenirse buradan da buyrunulabilir.
cannes da en iyi yönetmen ödülü alan inarritunun bu ödülü de hakettiğini düşünüyorum.filmde kullanılan hareketli kamera terchleri gerilimi yükseltirken gerçekçilik hissiyatını da arttırmış,müzik kullanımıyla iligili söylenebilecek tek şey mükemmel dolayısıyla bu anlamda da artıyı hanesine yazdıran bir film babel.
filmin eleştirilecek noktaları varsa * bunlar hikayelerin fazla dramatize edilmesi ve milliyetleri tsembolize eden noktaların belli klişelere dayandırılmasıdır bence.sonuç olarak babel son yıllarda yapılmış en iyi filmlerden biri.

son yıllarda yapılmış en iyi filmlerden biridir.film kapağında brad pitt'i görüp de sonsuz aksiyon bekleyenlerin izlememesi kanımca daha iyi bir hareket olcaktır.
farklı ırklardan farklı farlı pozisyonlardaki insanları* ince iplerle birbirine bağlayan senarist,bunun sonucunda ortaya harika bi iş çıkarmıştır.

dünyanın kültürel olarak üç farklı bölgesinde acı yı anlatmış filmdir.üç farklı yer,dört farklı insan ama bunların hiç biri önemli değil zira hissedilen acı,üzüntü aynı miktarda,nerde olduğunun,nasıl bir durumda olduğunun hiç bir önemi yok,insan üzülür,insan her yerde acı çeker,üzüntüler eşdeğerdir.

ortadoğu'da açlık sefillik içinde yaşayan bir adamın, bir amerikalı'ya canını dişine takarak yardım etmesi ve bunun karşılığında amerikalının verdiği parayı kabul etmemesi, insanlık vazifesi demesi, yok yok demeyip bunu gözleriyle anlatması ama amerikalının bunu anlamayışı çok iyi bir sahneydi.. tabi anlayana..

her izledigimde du$mek icin daha cok erken oldugunu hatirladigim icimi tuhaf bir burukluk/huzur kari$imi kokteyl ile dolduran film.

vakti zamanında hediye olarak verilen bir silahın insanların hayatını ne denli değiştirebileceğini gösteren etkilendiğim güzel bir film.

<bkz: babile bir melek iniyor>

inarritu filmi olduğu en fazla ilk 30 dakikada anlaşılabilcek film.yine üç farklı olay ve bu olayların şaşırtıcı bir kurguyla birleşimi. konusunu anlamayan için sıkıcı gelebilir.*inarritu abi gene döktürmüş.
<bkz: amores perros>
<bkz: 21 grams>

genel kanaate göre sevilmiş, beğenilmiş bir film olmasına rağmen ben pek sevmedim. sıkıcı, fazlaca uzun, iç bayıltıcı buldum. ancak yiğidi öldürüp hakkını yemeye niyetim yok. oyunculuğa ve görsel kaliteye laf etmem. özellikle tüfeği oyuncak gibi kullanan ve bir insanın ölümüne sebep olan çocuklardan yusuf adlı olanı pek yetenekli bir kerata. ayrıca meksikalı kadının çölde çaresizce yardım istemesi, ayaklarımı uzatmış buz gibi limonata içerek filmi izleyen beni bile kasmıştır.

birbirinden farklı hayatların ince bir şekilde birbirine bağlanması üzerine kurulu bu filmin yegane merak unsuru kanaatimce japon kızdır. zaman zaman filmin sanki başrolüymüş gibi ağır bir rol üstlenen bu kızın filmle alakasını kurmaya çalışmak, az önce belirttiğim gibi sıkıcı bulduğum bu filmi izlenebilir kılan öğedir. ayrıca bu japon hanım kızımıza da kocaman bir alkış gönderiyorum. göz dolduran oyunculuklardan biri o yusuf adlı çocuğa, biri de bu kıza aittir.

brad pitt'e gelince. bildiğimiz brad pitt işte.yine başarılı, iyi bir performans sergilemiş. ama...işte buraya bir ama koyuyorum. illa da bu filmde olması gerekmezmiş gibime geliyor. o değil de başka biri de olsa giderdi bu film. yani brad pitt bu filmde olmazsa olmaz bir oyuncu değil.

bu filmi bir daha izler miyim? hayır.
ancak emeğe saygı diyerek, yayında ve yapımda emeği geçenleri kutluyorum.