annesinin sakladigi atariyi bulan cocugun sevinci

gece gündüz atari oynadığı için anne çözümü atariyi kaldırmakta bulur. saklar hiç akla hayale gelmeyecek bir yere. çocuk da arar arar bulamaz. aradan günler geçer sonra hiç beklenmedik bir yerde karşısına çıkıverir çocuğun. çekmeceler, sandıklar, bazanın altı falan dururken gidip mutfak dolabına koymuştur ya da elbiselerin arasına sokmuştur.

çocuk o atariyi görünce yeni atari almış gibi sevinir, havalara uçar. ama tabi bilmiyor ki oynamak için atariyi bulmak yetmiyor. annenin izin vermesi önemli olan.

<bkz: annesinin sinir krizinde yerden yere vurarak parçaladığı atariyi ani bir anne atağından hızla kaçmaya hazır bir psikolojide ağlak gözlerle izleyen çocuğun hüznü>

ek; bunun başlığını açmak istiyorum, n’olur lan? izin verin, ühühü...

<bkz: ilkokul öğretmeninin bir milyar da olsa parça pinçik ederim o makinayı yorumunun verdiği tedirginliğin çocuğun içine düşürdüğü tasa>

<bkz: anne atariyi saklayınca yaşanan büyük boşluk>

- anne, saklama artık şunu... wining kapışacağız!
* beni ırgalamaz, hıh!..

<bkz: annenin sakladığı playstation 3 ü bulan çocuğun sevinci>
<bkz: annenin sakladığı nintendo wii yi bulan çocuğun sevinci>

<bkz: annenin sakladığı modemi bulan çocuğun sevinci>

ben bilirim o acıyı, o sevinci ben, ben, ben...