lafmacun org

her sene mayis ayinin ikinci pazar gunudur...

benim annem guzel annem
beni al kollarina
kucaginda oksa beni
niniler sole bana
<bkz: ben annemi ozledim>

1_ zamanin sonrasindan ekleme: yukardaki yaziyi yazdigimda da gurbetteydim ogrencilik yillarinin son zamani idi mesefe yakindi simdi de gurbetteyim ve taa ebesinin orekesindeyim yani annemi daha fazla ozledim.
<bkz: su an agliyorum biliyor musun>

2_ sunu da ekleyim siz de ;
<bkz: sikeyim boyle hayatin izdirabini>

zamanı yaklaşan gün.

- gerçek hikayeden alıntıdır -

- anneme dün akşam " sen dünyanın en süper annesisin " dedim
- o'da bana anneler günü hediyemi vermiş oldun dedi.

sevgililer günü ve babalar günü gibi o kişileri daha bir özel kılmayı sağlayan gün olmakla birlikte günümüzde ticarileştirildikleri için böyle günlere tepkiyle yaklaşılmaktadır.lakin annesini veya babasını hiç değilse böyle günler sayesinde hatırlayanların da varlığı göz önünde bulundurulursa bu günlerin iyi bir amaca hizmet ettikleri de düşünülebilir..
"yılda bir hatırlayacaksa hiç hatırlamasın" diyenler de vardır,onlara da saygı duyulmalıdır..

nasıl olsa para babadan çıkıyor diye çocuğa tek taş pırlanta yüzük aldırmaya çalışan zihniyet.*

sevgililer günü ve babalar günü gereksizliklerini tamamlayan halkadir anneler günü. anne candir, cigerdir. bi baskadir, sevimli bir seydir, lakin onu alinan bir mutfak robotuyla yahut da eve o gün hatrina gelen güllerle mutlu etmeye calismak hasa huzurda onu kandirmaktan baska bir sey degildir. annemi öperim, severim, minciklarim. oh be. ekstra bir güne de hic ihtiyacim olmadi. onun benim biricigim oldugunu hatirlamak icin de hic bir zaman böyle bir güne ihtiyacim olmayacak.

anneler günü gereksizdir.ama gereksizliği ticari bir amaça hizmet etmesinden daha öte bir sebeptendir.gereksizdir cünkü dünyada annesi olmayan o kadar çok cocuk vardır ki.anneler günü reklamlarının zangır zangır döndüğü şu günlerde biraz empati yaparak o yetim cocukların hallerini düşünelim.cok acı gercekten de.acı cünkü o cocuk annesine olan ihtiyacını en fazla o gün hissedecek.en fazla o gün özleyecek annesini.
öte yandan ülkemizde bir cok şehit annesi var.oğlunun şehit olduğu haberini anneler gününde öğrenen annelerin böyle uydurma bir günde neler hissedebileceklerini düşünebilirmiyiz?
bütün bunların hasebiyledir ki annelere olan sevigiyi belirtmek için özel bir gün belirleyip,o günü televizyonlarda,gazetelerde afişe etmek saygısızlıktır,düşüncesizliktir.hele de bu saygısızlık sadece bazı kimselerin ceplerini doldurmak için yapılıyorsa.

emperyalizmin piyasayı canlandırmak için uyguladığı küçük bir oyundur.
sanane lan benim akrabalarımdan, senin demenlemi hediye alacam?
anaydı babaydı sevgiliydi zıçtın batırdın ekonomik durumumun içine dedirtesi gündür.
<bkz: anneler gününde tektaş alınır>

kapitalizmin insanlara armağanı olan günlerden biri,
insanların sevgisini " beni şukadarcıktamı sevmiyorsun" düzeyine getiren hiçbir bu tarz salak gün gibi kutlamayacağım salak gün.

izmir'de yapılacak mitinge denk düşmesi dolayısıyla annelere ve kadınlara armağan edilen gün. ayrıyetten annelerimize olan sevgimizin maneviyattan maddiyata sol dönüş yapmasına sebebiyet veren gün.

anneden uzak yaşamak durumunda mahlesef kıymete binen gündür.hediye alınmadığı takdirde kimsenin ideolojisine alet olmadan gönül rahatlığıyla kutlanır.ayrıca hediye almak diye birşey yoktur hediye vermek vardır.

lafmacun.org da bulunan anne yazarlarının anneler gününü kutladığım güzel bir gün.
bir öpücük bile yeter.

sabah kahvaltıda anneme bağırarak kutladığım gündür.
<bkz: sorunlu ergen>

*

#392139

anna jarvis'in kaybettiği kendi annesi için 1907 yılında başlattığı anma günü, 1914 yılında kongrenin onayıyla amerika çapında genişledi. zamanla başka ülkelere de yayıldı. annelere armağan edilen bu özel gün türkiye'de 1955 yılından bu yana kutlanmaktadır. türkiye'de mayıs ayının ikinci pazar günü anneler günü olarak kutlanır. bu evrensel günde, dünyada milyonlarca anne, çocukları tarafından sevgi ve saygı ile anılır.

kaynak: wikipedia.org

bugun senin gunun, anne, annecim.

1 tek bugun senin. yalanlar soyleyemem; seni aramiyor seni sormuyorsam bu seni unuttugumdan degildir diye kayahan abimizi anip depresif havadan hemen cikiyorum.

diktigin donlarim, coraplarim; neredeyse tadindan parmaklarini yedigim ispanakli, peynirli, kiymali boreklerin; utu yaparken arada emaaan be oturmusken su kizinkileri de elden gecireyim deyip utuledigin tisortlerim, pantolonlarim; gunde binlerce otobusle gidip, ayakta kaldigin otobus yolculuklarin; bana ogrettigin( farketmeden de olsa) gorgu, mutevazilik ve affetmek gibi erdemlerin icin sagol, sagolasin.

her pazara gittiginde kendi alisveris arzunu tatmin etmek icin bile olsa aldigin bluzlar icin; yemegin cogunu bana, babama, ablamlara verdigin, kendine hep azini aldigin ve bundan hic gocunmadigin icin. ebesinin siktigi sehirlerde, ebesinin siktigi okullarda calisip, yorulan beynin, ayaklarin icin.

neyse demeyi; bosveeeeer demeyi ogrettigin icin.

bana 2 guzel abla bagisladigin icin. icimi sicacik hissettirdigin icin.

beni dogurdugun icin, beni ben yaptigin icin. annem oldugun icin sagol. annecim.

öğrencilerimin ne zaman sorusunda zorlandığım durumdur, zira o dönemdeki çocuğun mayısın ikinci pazarını idrak edecek seviyesi henüz yoktur, illa da tarih isterler, mayısın 8 inden 15 ine kadar herhangi birgün olabilir dersin tatmin olmazlar.* velhasıl-i kelam hasta ederler adamı benim şirinlerim.

karşılıksız sevginin bir parça da olsa karşılığıdır.*

sadece bugün onlara yetmez denmesine neden olan gündür.