allah dostu

nfk şiiridir.


allah dostu odur ki, nefsine tek pay biçmez;
kırk yıl bir ekşi ayran özler de onu içmez.

bir türbenin yanına konuşlanmış bir dilencinin 3 kuruş için bana sarfettiği sözcük. o da daha parayı vermeden söylediği. parayı versem beni hangi mevkiye getirecek acaba*, şaşkınlık içindeyim.

yav kardeşim ben senin anan mıyım baban mıyım. nereden tanıdın beni de o makama yükselttin. belki satanistim, mecusiyim, kadıyaniyim, mooncuyum.

şiire göre bakılırsa, bu anlamda bi allah dostu yok gibidir.
varsa da ben görmedim.

insanın, tüm bencilliğinden arınıp, ruhani olması na_mümkündür. insan, her duygusu ve zaafıyla insandır.

şiirdeki gibi olsa, melek olurdu.