lafmacun org

<bkz: hamd>

<bkz: hakan şükür>

en gerekli zamanlarda edilmesi unutulan şükür. başınız ağrıdığında, elinizi bir yere çarptığınızda, ne bileyim benzininiz bittiğinde lanet okurken akla gelmesi gereken biraz da. ulen bitkisel hayatta değilim, çarpacak bir elim var, benzini bitse de bir arabam var 112 ye tıkılmıyorum diye şükretmek gerekir. hiçbir şeyi olmadan şükredenleri de görmedim değil. insan içinden ’mal mısın?’ diye soruyor ama etmek lazım. doğrusu bu.

<bkz: pollyanna benim yanimda eroinman bir orospu kadar mutsuz kalir>

<bkz: yağmur yağıyor şakır şakır şakır yarabbi şükür şükür > *

varlığın sebebi ve varlığın devamını sağlayan nimetlerin tamamının müsebbibine teşekkür.

nezaman başına kötü bişey gelse arkadaşımdan duyduğum ilk cümledir.zira daha kötüsü olabilirmiş.

sürekli gerekliliğine inanılması işten bile değil.

çok ilginç ki, bir ateist bile bir şeylere şükür gereği duyabiliyor, arada ağzından kaçıyor, çevremden şahit oluyorum...

bakalım bir deneyin; sürekli gittiğiniz tuvalete gözlerinizi bağlayarak gitmeye çalışın... sürekli yaptığınız yemek yeme işlevini ellerinizi bağlayıp yapmaya çalışın, sigara almaya gittiğiniz bakkala ayaklarınızı kullanmadan gitmeye çalışın... ne bileyim. daha bir çok benzeri şey. insanın her daim şükredesi geliyor. sarhoşken bile.