başlangıç olarak 500 parçalık bir boticelli puzzle alınır.herkez dört bir yandan işe asılır ama küçük kardeş elinde istiridyeden çıkan kadının memesinin yeraldığı parçayı tutarak anne bunu nereye koyucam diye bas bas bağırmaya başlayınca *gülmekten dağılan diğer aile bireyleri yüzünden puzzle yarıda kalır.

babanın "gerizekalı embesil onun yeri ora mı!" "höyt hayvan ibnesi lan siktir yap boz yapamıyon bari çay getir" deyip,sanki dünyayla ilgili süper önemli bir karar alıyormuşcasına çalışmaya başlamasıyla diğer üyelerin dağılması

1500 parçalık puzzle için öncelikle annenin izin verebileceği bir yer seçilir. sonra işleme başlanır. ilk günlerde anne ve baba olayla çok ilgilenmezken sonraları sabah kalktığınızda anneyi ya da babayı puzzleın başında bulursunuz ve böylece ailecek puzzle yapma durumu ortaya çıkar. puzzleın bu şekilde daha kolay biteceğini düşünüp sevinirsiniz. ne de olsa iki kişi yerine dört kişi daha çok çalışacaktır ve daha hızlı gelişme yaşanacaktır. sonra anlaşılır ki böyle bir şey yoktur. destek yerine köstek olan bilmem kaç numaralı gözlükleriyle her gün bir sürü yanlış parça koyan iki bireydir gruba katılanlar.* * sabah koyulan yanlış parçaları bulmakla geçer bütün gün puzzle aktiviteniz. kırılacaklar diye söyleyemezsiniz bi süre böyle devam eder olay. sonra bakarsınız ki işler çığırından çıkmış. olaya müdahale ederek ailecek puzzle yapma eylemini abla-kardeş olarak puzzle yapma durumuna indirgersiniz.

bizim evde gerçekleşmeyecek bir aktivite. aksi taktirde annem masanın üstünde kalabalık ediyor diye herseferinde toplardı bende katil olurdum şu gencecik yaşımda.

sonunda ciddi kavgaların çıkması muhtemel olan ailevi oyun sekli...