lafmacun org

eskipazar’da doğdu. gazi eğitim enstitüsü türk dili ve edebiyatı bölümünü bitirdi. ortaokul ve liselerde edebiyat öğretmenliği yaptı. 12 eylül’den sonra uzunca bir süre tutuklu kaldı.



1960 sonrası toplumcu şiirimizin (n.behram, a.bulut, i.uyaroğlu, v.b.) ikinci kuşağında yer alan özgün bir şairdir. birinci kuşaktan, özellikle i.özel’den (ses tonu ve sözcük seçimi bakımından) geniş ölçüde etkilenmiş olduğu gözlemleniyor. romantik ve başkaldırıcı kişiliği onu bir yanıyla da a. ilhan şiirine bağlıyor.



eserleri:



yangın yılları (1979)

hüznün isyan olur (1979)

dövüşen anlatsın

saklı kalan (1982)

su çürüdü (1983)

belki yine gelirim (1984)

çocuksun sen (1994)

kalbim unut bu şiiri (1994)

ben hiçbir şey söylemedim (yazılar, 2001)

sulara mı yazıldı (yazılar, 2001)

barbar ve şehla (2003)

buradayım sözümde (yazılar, 2005)



kaynak: http://www.siir.gen.tr

<bkz: çocuksun sen>

<bkz: gidersen yıkılır bu kent>

<bkz: asmin>

<bkz: her nasılsa yalnızsın>

<bkz: akşamı geciktirebilirsin belki>

<bkz: gülüşün eklenir kimliğime>

<bkz: özlemedim seni>

<bkz: söz de sararır>

<bkz: belki yine gelirim>

<bkz: ayrılık ayracı>

<bkz: özletiyor seni bu yağmurlar>

<bkz: ömrüm diyorum>

imlasız

ayağı kayan bir çocuk

kadar şaşkınım, bilemedim

düz yolda yürümenin imlasını

kanayan dizlerime bakıp da

ağlamayı öğrenemediğim gibi



sevgilisi değildim kadınlarımın

bir papağan tüneğiydim belki

ama birkaç sözcük öğrendiysem

kadınlardan öğrendim, yine de

bilemedim sevgilim diyebilmeyi



büyülendim ama büyüyemedim

aklım ermedi aynalara ve suya

yüzümü gösterip kalbimi neden

sakladıklarını öğrenemedim

şaşkınım, cahilim ben bu dünyada

gidersen yıkılır bu kent



gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da gider

bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında

yanlış adresteydik, kimsesizdik belki

sarışın bir şaşkınlık olurdu bütün ışıklar

biz mi yalnızdık, durmadan yağmur yağardı

üşür müydük nar çiçekleri ürperirken



gidersen kim sular fesleğenleri

kuşlar nereye sığınır akşam olunca



sessizliği dinliyorum şimdi ve soluğunu

sustuğun yerde bir şeyler kırılıyor

bekleyiş diyorum caddelere, dalıp gidiyorsun

adını yazıyorum bütün otobüs duraklarına

öpüştüğümüz her yer adınla anılıyor

birde seni ekliyorum susuşlarıma



selamsız saygısız yürüyelim sokakları

belki bizimle ışıklanır bütün varoşlar

geriye mapushaneler kalır, paslı soğuklar

adını bilmediğimiz dostlar kalır yalnız

yüreğimize alırız onları, ısıtırız

gardiyan olamayız kendi ömrümüze her akşam



gidersen kar yağar avuçlarıma

bir ceylan sessizliği olur burada aşklar



fiyakalı ışıklar yanıyor reklam panolarında

durmadan çoğalıyor faili meçhul cinayetler

ve ölü kuşlar satılıyor bütün çiçekçilerde

menekşeler nergisler yerine kuş ölüleri

bir su sesi bir fesleğen kokusu şimdi uzak

yangınları anımsatıyor genç ölülere artık



bulvar kahvelerinde arabesk bir duman

sis ve intihar çöküyor bütün birahanelere

bu kentin künyesi bellidir artık ve susuşun

isyan olur milyon kere, hiç bilmez miyim

sokul yanıma sen, ellerin sımsıcak kalsın

devriyeler basıyor karartılmış evleri yine



gidersen yıkılır bu kent kuşlar da ölür

bir tufan olurum sustuğun her yerde



ahmet telli

<bkz: su çürüdü>

kavgadan uzak kalmissan, sevdadan da uzaksin demektir..



demis ve nice guzel tespitlere kosmus,yasayan önemli toplumcu sairlerimizden bir tanesidir.uc kapi uc kilit isimli girisimin, aydin ve sanatci safinin onculugunu yapmis kisilerden bir tanesidir ki ; bu nedenle dgm’de yargilanmisligi, 12 eylül’den kalan hatıraları nedeniyle, bir hictir.12 eylül doneminde ayni zamanda eski bir ogrencisi olan polis memuru tarafindan dovulmus yuce sair.



mekan tutmak ve her aksam ayni ufukta

gunesin batisini seyretmek olumdur biraz

olumdur biraz hep ayni yatakta

ayni kadinla seviserek sabaha varmak

sıyrılıp gelen



soluk bir ay dolanıyor

kentin üstünde her gece

her gece bilge bir gezgin

tavrıyla adımlıyor yolunu



güz yanığı bir durgun

sessizlikle örtülü her şey

ve yırtılmış bir tül gibi

savrulup duruyor zaman



suların sesini dinle şimdi

ormanın fısıldayışlarını

usulca yarılıyor dağların göğsü

bir aşkı dinlendirmek için



ve gözleri uzak yamaçlarda

aranıp dururken bir şeyleri

sessiz ve sakin beklemekte

bekledikçe bileylenen yürek



belli ki dağların, denizlerin

ve göllerin üzerinden

sıyrılıp gelmektedir seher

belli ki yakındır

doğayı ve hayatı sarsacak saat

değişik ruh motifleri arasında insan psikolojini eni boyu kurcalayanbir kıvamda yazar şair.
cidden ne peyami safa’nın uzun romanlarında ne dosto’nun klasiklerinde bulabilirsiniz ondaki ruh örgüsünü.
çünkü o en ustalıklı sanatı seçmiştir: şiir
layıkıyla da yürütür sanatını. ve her sanatçı gibi okunmaya, hatırlanmaya muhtaç.