cocuklarımızdan sık sık yakınırız.ama cocuklarımızı nasıl yetistirmemiz gerektigi konusunu fazla tartısmayız.turkiye gunumuzde hemen hicbir alanda ''cevher insan'' yetistiremiyor...
oysa gecmisimiz,yalnız zaferler acısından degil,insan kaynakları acısından da cok zengin.gecmisimizin her yılına birkac ''cevher insan'' dusuyor.gunumuz ise tamamına bir ''kath-ı rical/adam kıtlıgı...''oysa biz aynı milletiz.peki dun insan yetistirme bahsinde basarabildigimizi bugun neden basaramıyoruz?
acık ki,hem gecmisimizin uzagına, hem de ''zamane''nin tuzagına dustuk.ne kendimizi(tabi gecmisimizle birlikte)kesfedebildik, ne baskalarını(avrupa filan) kavrayabildik.bir kısır dongu(fasit daire) icinde donup duruyoruz.
nedenlere usalmak istiyorsak, once gecmisimizle bulusmalıyız.belli ki, gecmiste, bu cografyada yasayan insanların, yani dedelerimizin ve ninelerimizin insan yetistirme konusunda sonuc veren methodları varmıs. o methot sayesinde bugun hasretle andıgımız cevher insan a ulasmıslar.bunun tek yolu anne babanın cevher insana donusmesidir.
bu gercegi, batı hayranlarınıda etkilemek amacıyla,avrupalı gezginlerin,yazarların,diplamat ve arastırmacıların eserlerinden aktarıyım.
a.l.castellan'dan bir tespit:osmanlılar ihtiyarlara ve cocuklara buyuk ilgi gosterirler...
isin puf noktalarından biri bu galiba:hem yaslılara hem de cocuklara ilgi sevgi ve sefkat gostermek...sonucta yaslılarda bir nevi cocuktur!cocuk kendi anne ve babasının,nine ve dedesinin gosterdikleri ilgiyi ornek alarak buyur.anne babası kendi anne ve babaları nasıl davranırlarsa,ileriki zamanlarda (cocuk buyuyup anne ve babası yaslılıklarını yasamaya basladıklarında)anne babasına oyle davranır.bir anlamda,anne baba olarak,davranıs bicimimizle kendi gelecegimizi hazırlıyoruz...
#430083