ömür törpüsü, çürütücüsü...
açılmak bilmez, ne menem bi’ şeydir kimse bilemez. kasaya gelmişsin, olanca karizma üzerinde... "bi’ kutu da prezo mu alsam lan, kız da çok tatlı zaten." düşüncesi fink atıyor o küçücük hücrelerin arasında. ardından kasiyer tutarı söylüyor... sırada insanlar bekliyor. sen ise önce "dur şu muzları da atayım poşete, 2 saniye sürer. sonra parayı öderim!" diye düşünüyorsun. lakin poşet açılmıyor, önce bi’ hırpalıyorsun. yok! sonra üflüyorsun, "püfff" diyerekten (lambaya püf de)... yine yok! daha sonra "dur lan parayı ödeyeyim de ondan sonra poşetlerim ürünlerimi" diye düşünüyorsun. bu sefer de arkadaki, 3-4 kalem ürün almış dengesiz müşterilerin ürünleri gelmeye başlıyor. içinden "ulan siktir olup gitsene ekspres kasaya..." diye küfrediyorsun. "ürünler karışacak lan şimdi" tedirginliği ile daha da hızlı hareket etmeye başlıyorsun. acı çekiyorsun...
zaten bugüne kadar kimse, işkence çekmeden saçma sapan bi’ bilek açısıyla gelen fiş/para üstünü alamamış. bu güne kadar bu konuda herkesin, ama herkesin anası ağlamış, herkes acı çekmiş...
1.
2.
sanki öğrenmi$ abisi.
3.
asidir.
en kral zenginleri, "en sikimden aşağı kasımpaşa" insanlarını süründürmüşlüğü vardır.
4.
- açılmak?
+* yok ben açılmak.
- okey.
5.
bi de bu konuyla ilgili, üstadın bi' başlığı varmış(şimdi buldum imajı);
<bkz: süpermarket kasasında poşetleme psikolojisi>
6.
<bkz: kahraman x süpermarket po$edine kar$ı>
ps: x değeri olarak "insan" alınabilir.