lafmacun org

vakit gecirmeye yarayan, belli kurallari olan eglence...

<bkz: game>

<bkz: spiel>

<bkz: vega> nın <bkz: tamam sustum> albumunun 5. sarkısıdır.



rüyalar olmasın diye gözlerim açık her gece

şimdi gerçek değilsin bana, kurumuş dudaklarıma

bak,bunun bir anlamı yoktu

susamıştım. evet, hepsi bu

oyunun bir anlamı yoktu

susamıştım. evet,hepsi bu

içimde yanıp duran,ruhumu tutuşturan bir oyun

bir oyun. evet, hepsi bu

hayeller olmasın diye sözlerim açık her hece

geçek değilim sana, kurumuş dudaklarına

bak,bunun bir anlamı yoktu

susamıştın. evet,hepsi bu

oyunun bir anlamı yoktu

susamıştın. evet,hepsi bu

içinde yanıp duran,ruhunu tutuşturan bir oyun

bir oyun. evet, hepsi bu..



<bkz: lafmacun sarkı sozu servisi>

*

pelin esmer’in ikinci filmi.

bir köydeki kadınların, köyün öğretmeni öncülüğünde tiyatro yazması ve sahneye koyması belgesel tadında anlatılmış. çok keyifli, komik, aynı zamanda da atmosferiyle izleyiciyi kavrayabilen bir film.

haluk levent’in eleştiri içeren şarkılardından biridir:



arttı harçlar okumak zor

okusanda bitirmek zor

bitirirsen iş bulmak zor

iş bulsanda yaşamak zor

ey bakanlar boş bakanlar

son verin artık bu eğitim sistemine



sonunda geldik oyuna

sonunda geldik oyuna



sandıklara koştururuz

oy vermek için sizlere

kimimiz işçi kimimiz köylü

umutlarımız düştü yere

o enflasyon düşmek bilmez

yazık oluyor artık bu güzelim ülkeye



sonunda geldik oyuna

sonunda geldik oyuna



gazeteler yazıyor

kayıpları kazaları

kaç bin tane can alacak

bu trafik canavarı

o santraller bu yangınlar

kirletiyor dünyamızı boşu boşuna



sonunda geldik oyuna

sonunda geldik oyuna



sabah okula akşam eve

yıllar geçiyor sen ne dersen de

hoca bana takmış yine

dersten kaldım bu senede

yaşlı dedem bana soruyor

oğlum bunca yıl ne okudun

ne yaptın diye



sonunda geldik oyuna

sonunda geldik oyuna

bir ezginin günlüğü şarkısı.



yundun yıkandın suyumda, yangınımdan ziyansız çıktın

bulutuma dokundun, güneşimi tuttun, dağlarımı, denizimi, göğümü aştın

dize geldi zaman, eğildi önünde

ah efendim bırak beni, bir başım var alıp gideyim

ah efendim bırak gideyim, oyun bu, sen kazandın ben kaybettim

küçücüktüm, neler neler gelirdi aklıma hala gelir

sarhoş olurdum geceden, yıldızlara böceklere hesap verirdim sade

ah efendim, bir başım var alıp gideyim, ben kaybettim



geldin oturdun soframa, yaktın beni, canımı küle çevirdin

ateşim suyum gülüm vardı, yedin beni her şeyimi tükettin

dize geldi zaman, eğildi önünde

ah efendim bırak beni, bir başım var alıp gideyim

ah efendim hiç anlamadın, sen kazandın ama ben haklıydım.

oyun



bildik bir oyundu bu oynadığımız,

bir daha da oynamak istemiyorum.

kazanan ben olsam da her oyun sonu,

bin kez ebe sen olsan istemiyorum...



bir yanı yitik hep her yanımızın,

gözlerimiz bile bak, yalan söylüyor.

rengi aynı olsa da her damlamızın

kanımda tek kırmızı istemiyorum...



miskette senin olsun, toplarda, ip de

hem bizim mahalleli değilsin artık.

oyuncaklar da sende, git oyna işte,

ben seninle oynamak istemiyorum...



oyundaki kuralı bilmiyormuşum.

ilk defa oynamıştım, nerden bileyim?

bir daha deneyecek güçüm yok artık,

çek git artık buradan istemiyorum...



bir gün bizde büyürüz, süt içmeyiz ki

bir kere ağzı yanan yoğurdu netsin?

sapan taşları bir bir gönlümü deldi,

hayata küsmüşüm ben oyunu batsın.



artık ben oyunları hiç sevmiyorum,

kimseyle de oynamak istemiyorum...



bedirhan gökçe



<bkz: lafmacun antoloji servisi>

ezginin günlüğünün 1995 yılında çıkarttığı albümdür.



1. küçük hanım ın şarkısı

2. şimdi sevişme vakti

3. bekle beni

4. vazgeçtim (66. sone)

5. küçüğüm

6. oyun

7. düşler sokağı

8. şehir

9. martı

10. kül vakti

11. bir eflatun ölüm

#817726 



söz ve müziği hüsnü arkan’a ait olan, ezginin günlüğünün şarkı ile aynı adı taşıyan oyun albümünde yer alan parça.