sehir

her şeyi bırakıp gitmek, yaşadığın ve bunaldığın yerleri terk etmek isteğinin aslında ne kadar da beyhude olduğunu anlatan güzel bir konstantin kavafis şiiri. aynı zamanda ezginin günlüğü 'de bestelemiştir.


bir başka ülkeye, bir başka denize giderim, dedin
bundan daha iyi bir başka şehir bulunur elbet.
her çabam kaderin olumsuz bir yargısıyla karşı karşıya;
-bir ceset gibi- gömülü kalbim.
aklım daha ne kadar kalacak bu çorak ülkede?
yüzümü nereye çevirsem, nereye baksam,
kara yıkıntılarını görüyorum ömrümün,
boşuna bunca yıl tükettiğim bu ülkede.

yeni bir ülke bulamazsın, başka bir deniz bulamazsın.
bu şehir arkandan gelecektir.
sen gene aynı sokaklarda dolaşacaksın,
aynı mahallede kocayacaksın;
aynı evlerde kır düşecek saçlarına.
dönüp dolaşıp bu şehre geleceksin sonunda.
başka bir şey umma-
ömrünü nasıl tükettiysen burada, bu köşecikte,
öyle tükettin demektir bütün yeryüzünde de.

candan erçetin ve ceza'nın yaptığı başarılı bir düettir.*

az önce girdiğim bir iddiada 29 milyonluk pasta kaybetmeme sebep olan kelime. il ile aynı anlama geldiğini iddia etmiştim.

mükemmel bir düet . candan ercetin ve ceza süper seslendirmişler .


bu şehir insana tuzak kuruyor
bu şehir insanı uzak kılıyor
bu şehir insanı hayli yoruyor
bu şehir insanı hep kandırıyor

senin için yazılmış her şiir bu bedenin olsa keşke
bak bir ömrü verecem işte
bu şehir benim bir demir atmış ki gönlüm yosun tutmuş
limanda kalmış toprağında servetim var
anılarım çocukluğum ve geleceğim
bağlamış elimi kolumu
ne kadar uzağa gitsem de kopamadım
ne kadar yakınsam ona
ben o kadar uzağım ondan
her taraf tuzak her bir yer yalan
tutulmamış ki hiçbir söz
hep yalan dolan var

bu şehir insana tuzak kuruyor
bu şehir insanı uzak kılıyor
bu şehir insanı hayli yoruyor
bu şehir insanı hep kandırıyor

gel bu şehrin havası böyle kalsın
aynalar yalancıdır
bu şehrin dört bir yanında ayna var alımlıdır
bir kandırır ki anlamazsın
verilen sözler unutulur
belki yarına umut olur
fakat bu şehir unutturur
bazen hatırlatır ve ağlatır güldürür
bir gün yaşarken bir gün öldürür
bir türküdür bu duyduğun senin için
dikenli gül ve yaşanacak bir gündür
bu şehirde doğdum bu şehirde söndüm

gel biz şehrin havasına hiç uymayalım
birbirimize verdiğimiz sözlerin hepsini tutalım
bir de şehirli türkü tutturup karşılıklı seninle
şehre inat dert üstüne dert koymayalım ayrılmayalım

gönül bir bağlanmış ki sorma
her güneşli gün ve her yıldızlı geceyi özler o da bizim gibi
kardeşiz biz sanki, yağmuruyla ıslanan ağaç gibi
kökünden bağlı kopmaz, özümdür o bilinmez
sözüm var and içilmiş bir günde dört mevsimmiş
bu şehir benim ve bu şehir bizimmiş anla
pes etmedik umutla yürüdük işte her gün aynı yolda
bırakmam, terk etmem ben gitmem bu şehirden

gel bu şehrin havası böyle kalsın, tuzakla dolmuş her yer
yorulmuş tüm bedenler acep neden?
bırakmam, terk etmem ben gitmem bu şehirden

insanların yaşadığı yerlere verilen ad. insanlar aynı zamanda kasabalarda, köylerde vs. yaşar.

#31960

şiiri konstantin kavafis'in cevat çapan tarafından çevirilmesi ile ortaya çıkmış ve müziği fatih saçlı'ya ait olan, ezginin günlüğünün oyun albümünde yer alan parça.

geceleri sevsemde korkutuyor bu şehir beni...biri üzerimi örtsün de kapansın yaraları gecenin.şehir kaybetsin içinde kendini.

bu şehir öl-dür-dü, dur-du.

mor ve ötesi'nin ilk albümü. 1996 yılında arda müzik tarafından çıkartılmış.

<bkz: sabahın köründe>
<bkz: yalnız şarkı>
<bkz: uyku>
<bkz: sehir>
<bkz: sessizlik>
<bkz: faithful lover>
<bkz: rüya>
<bkz: reality>
<bkz: past>
<bkz: ithaf>

candan ercetin'in ve ceza'nın mükemmel ötesi düeti, bu kadın insana tuzak kuruyor, oyunlara getiriyor, bu kadın beni benden alıyor. üstelik şarkının girişinde ki ezan sesi de mükemmel bi' uyum sağlamış, güzel yakalamışlar..

bazen insanlık mezarlığı bazen gürültü kirliliği fakat belli bir yaşa gelene kadar yaşamaya alışılan , trafiğine, karmaşasına alışılan,güven duyulmasa da kabullenilen mekan.